Afgelopen week was ik in Lapland. Eenmaal aangekomen in de cabin (blokhut) met open haard en privé sauna, gelegen midden in de natuur, werd ik overweldigd door rust! Natuur en rust! Ik heb ervaren dat er niet meer ingrediënten nodig zijn om dichtbij je gevoel te komen. Eigenlijk niks nieuws, want ik schreef er eerder over in deze blog over rust en in deze blog over wortel schieten. Maar dat het zo simpel kon zijn?!
Doordat ik zo dicht bij mijn gevoel was heb ik alle bijzondere momenten tijdens deze reis heel intens ervaren. Niet alleen de geweldige lichtshow van het Noorderlicht, de huski- en rendiersafari, maar ook de tafel- en kampvuurgesprekken met onze twee reisgenoten, reisgids en een aantal locals..
Allemaal herinneringen waar ik dankbaar voor ben en die mij verrijken.
Wat mij misschien nog wel het meest heeft verrijkt is het verkrijgen van een belangrijk inzicht. Het inzicht dat ik mij eenmaal één met de natuur geen moment alleen heb gevoeld en echt in het moment kon leven.
Iets dat ik nooit eerder zo intens ervaren heb.
Maar goed, nu back to reality, want inmiddels ben ik terug in Nederland en Nederland is geen Lapland. Dus ik sta voor een uitdaging. Hoe ga ik het Lapland gevoel vasthouden nu ik weer terug thuis ben? Daar waar ik midden in de stad woon, omringd door uitlaatgassen en verkeersdrukte i.p.v. natuur en rust?
Ik weet het nog niet precies.. Ik heb in elk geval het goede voornemen om meer boswandelingen te gaan maken en vaker naar de sauna te gaan.
Wellicht herken jij het Lapland gevoel en heb je tips en trucs voor me die mij kunnen helpen dat fijne gevoel vast te houden? 🙂
Oh! En voor diegene die een reis naar Lapland overwegen? Ik zeg: stoppen met denken, maar doen en vergeet vooral niet als eerste de website van Scandinavian Wintersports te bekijken (aanrader!!).