Alles is liefde | Wit Licht
liefdesbang, bindingsangst, verlatingsangst, liefdesbangheid, kindtijd, emotionele trauma’s, witlichtpunt, wit licht, wit lichtpunt
619
post-template-default,single,single-post,postid-619,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-10.1.2,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1,vc_responsive
 

Alles is liefde

Alles is liefde

6 maart ben ik gestart met de eerste module van een opleiding. Deze module staat in het teken van Coaching. Enerzijds krijg ik tijdens deze module allerlei vaardigheden geleerd om anderen te kunnen coachen en anderzijds word ik verreikt met allerlei zelfinzichten, omdat ik zelf intensief wordt gecoached. Vandaag kreeg ik tijdens de opleiding de opdracht om mijn tien persoonlijke kernwaarden op te schrijven en te ranken. Met stip op nummer 1 staat voor mij de kernwaarde LIEFDE! En toen ik net in de auto naar huis reed vielen voor mij een aantal puzzelstukken in elkaar.

Ruim twee maanden geleden verbroken mijn vriend en ik onze relatie. Het was die dag 14 februari; Valentijnsdag. En ik denk dat bijna iedereen die dit nu leest weet dat uitgerekend deze dag niet de meest geschikte dag lijkt om een relatie te beëindigen. En eerlijk is eerlijk: ik vond het ook erg apart.

Na de beëindiging van mijn vorige relatie, ruim 6,5 jaar geleden, heb ik mezelf afgezet tegen de liefde met overtuigingen als “ik heb geen man nodig om gelukkig te zijn” en “geen enkele man is te vertrouwen”. Daarvan heb ik geleerd (alles wat je aandacht geeft groeit 😉) en ik besloot nu, ondanks alles, vooral vertrouwen te blijven houden in de liefde.

Ik realiseerde me dat recente de beëindiging van mijn relatie een les moest zijn voor me en ik besloot op ontdekkingsreis te gaan naar de lessen die ik van deze relatie mocht leren. De opleidingsdagen die in het teken stonden van coachen hielpen mij daarbij. Ik kwam namelijk al snel tot de ontdekking dat ik nog steeds worstelde met de overtuiging dat ik het niet waard was om liefde te mogen ontvangen. Het feit dat ik inzicht kreeg in deze valse overtuiging zorgde ervoor dat ik eraan kon werken om hiervan los te komen. Zo ontstond, naast de eerder genoemde overtuiging “ik blijf vertrouwen houden in de liefde”, de overtuiging “ik ben het waard om liefde te ontvangen”. En vandaag realiseerde ik mij ineens wat dit alles in een sneltreinvaart te weeg heeft gebracht. Want ondanks dat ik momenteel geen relatie meer heb voel ik meer liefde in mijn leven dan ooit tevoren.

  • Liefde voor mijzelf, omdat ik de kracht in mijzelf heb gevonden om uit een relatie te stappen, waarin ik mijzelf aan het verliezen was en waarvan ik achteraf voelde dat ik tegen een burn out aan zat te hikken.
  • Liefde van diegenen die mij hebben opgevangen toen ik met mijn koffer op straat stond, nadat ik het appartement van mijn ex vriend verliet.
  • Liefde van die vriendinnen die mij in alle eerlijkheid de spiegel durven voorhouden.
  • Liefde van mijn studiegenootjes die mij in deze periode het vertrouwen hebben gegeven dat mijn verhaal bij hun veilig was door er geen oordeel over te hebben en mij de ruimte gaven tot zelfinzicht te komen.
  • Liefde van diegenen die mij hebben geholpen tijdens het klussen en verhuizen naar mijn nieuwe (t)huis.

 

Over nieuw (t)huis en liefde gesproken. In deze blog heb je kunnen lezen dat ik mijn appartement in Roermond heb verkocht per 1 mei a.s., omdat ik ging samenwonen. Zelf woonde ik al niet meer in Roermond sinds december, omdat ik een woningzoekende vriendin en haar kleine te hulp was geschoten door mijn appartement zolang nog aan hun ter beschikking te stellen. Ik zie mezelf nog staan op mijn eerste dakloze avond in februari.. Ik stond met mijn koffertje op de stoep voor de deur van mijn eigen appartement in Roermond.. Heel aparte gewaarwording kan ik je vertellen 😉 Maar goed; ik werd liefdevol ontvangen/opgevangen door mijn vriendin. Ik kon mijn verhaal doen die avond en zo actiegericht als mijn vriendin is viel ze direct met de deur in huis. Want ze had een aantal dagen eerder een geweldig groot en mooi huurpand gezien in het pittoreske Stevensweert, waar mijn vriendin, haar kleine en ik inmiddels samenwonen. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik met hun samen dit (t)huis mag delen, waar onze vriendschap en liefde voor elkaar duidelijk voelbaar is en waar ruimte is voor een lach en een traan. Verder vind ik het heel bijzonder dat ik op deze manier ook de meest mooie en pure vorm van liefde van heel dichtbij mag voelen; namelijk de liefde van een kind.

8 Reactie's
  • Anne G
    Geplaatst op 21:53h, 17 april Beantwoorden

  • Lien
    Geplaatst op 22:25h, 17 april Beantwoorden

    Trots op jou, lief vriendinnetje! Puur – Liefdevol – Vriendschap! daar denk ik aan als ik aan jou en ons denk! Dankbaar voor jouw liefde! ❤️

    • witlicht
      Geplaatst op 06:52h, 18 april Beantwoorden

      Dankjewel mooie, bijzondere en liefdevolle vrouw ❤️

  • George Verstraaten
    Geplaatst op 07:53h, 18 april Beantwoorden

    Beste Christel, ik heb al een paar keer stukjes gelezen op je site. Indrukwekkend en mooi. Ik zou er uren over kunnen schrijven praten, maar (ik ken je niet zo heel goed) jij bent zelf je stabiele basis, dat onderschat je volgens mij zelf soms. Heb vertrouwen in jezelf, laat structuren die mensen bedenken los, blijf bij jezelf, bepaal zelf, blijf “fouten” maken, leer, ondervindt, ervaar en je kan alles aan en ontvangt wat nodig hebt. (of denk nodig te hebben)………………………… je bent een mooi mens, 😉

    • witlicht
      Geplaatst op 19:18h, 18 april Beantwoorden

      Hoi George, je berichtje is er! 😉 We hebben inmiddels al contact gehad via een andere weg, maar nogmaals dank voor je mooie woorden 🤗

  • Mam
    Geplaatst op 13:45h, 18 april Beantwoorden

    Mooi om te lezen en je weet dat ik aan je denk ❤️🍀X

    • witlicht
      Geplaatst op 19:12h, 18 april Beantwoorden

      Ja dat weet ik en is heel erg fijn 🤗❤️

Geef een reactie